Bu gece yine yine 3-5 nöbetlerindeyim...
Şu koca evdeki tüm yanlzılığıma inat,geceyi arkadaş ettim kendime.
Konuşmak istiyorum.
Kelimelerce sayfalarca konuşmak.
Susturduğum bastırdığım herşeyi dışa vururcasına konuşabilmek.
ama dayanıyorum, en çok kendi çekilmezliğime.
Bunca sitemi,öfkeyi,neşeyi,sevgiyi söylemek istiyorum.
Hayatla yüzleşmek bir nevi,hayata kafa tutmak.
Ama dayanıyorum..
Ve ben artık dayanamamak istiyorum...
İçimdeki bunca satırı dayanamayıp dile getirmek sayfa sayfa yazmak istiyorum.
En çekilmez günlerimin, en keyifli günlerimin belkide en özel sırdaşı satırlarıma, satır aralarında uzun uzun noktalar koymadan devam edebilmek istiyorum.
7 yıl önce
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Birileri dedi ki...